Haptonomie: een kwestie van gevoel

Aanraken en aangeraakt worden zijn van wezenlijk belang voor een goede emotionele ontwikkeling. Aanraken kan erg prettig, vertrouwd en bevestigend voelen maar op een verkeerde manier aangeraakt worden, kan afschuw oproepen en schade opleveren.

Een ongeboren kind kan nog niet communiceren met de wereld om zich heen. Toch voelt het perfect aan hoe de gemoedstoestand is van de moeder; is moeder angstig, blij, boos of verdrietig. Het kan zelfs aanvoelen of het gewenst is of niet. Wanneer het kind geboren is, is het al beter in staat om gevoelens te uiten; het kan hartverscheurend huilen maar ook heerlijk aanstekelijk lachen. Het kind trekt zich niets aan van de buitenwereld maar komt, zonder enige vorm van schaamte, voor zijn/haar gevoelens uit.

Naarmate het kind ouder wordt, krijgt het tijdens de opvoeding allerlei signalen mee zoals ‘grote jongens huilen niet’ of ‘die meid huilt ook om alles’. Het uiten van emoties wordt gaande weg ervaren als ongewenst gedrag. Sterker nog, je bent pas ‘cool’ wanneer je geen emoties toont.

Door gevoelens te onderdrukken, door geen contact meer met je gevoel aan te gaan, leef je voornamelijk vanuit het hoofd.

Dit kan zich wreken wanneer je ouder wordt. Je vriend, vriendin of partner die wel balans heeft gevonden in denken en voelen, mist dit bij jou. Hij of zij kan niet met je communiceren en ervaart dit als een tekortkoming binnen de relatie. Wanneer men geen contact met zijn gevoel aangaat, hierbij bedoel ik boosheid, (liefdes)verdriet, verlangens, gevoelens van rouw, schaamte of angst, dan kunnen er lichamelijke klachten ontstaan zoals: Slaaploosheid, hoofdpijn, buikpijn, concentratieproblemen, overspannenheid, burn-out en nog veel meer.

Wanneer wij zelf niet meer in staat zijn om ons verhaal te vertellen, zal ons lichaam dit doen.

Door het ontwikkelen van je gevoel en tastzin, leer je beter om te gaan met spanningen, verdriet, pijn en stress. Een mens kan zich niet ontwikkelen zonder gevoelscontact met anderen. Contact vanuit het hoofd is een schraal contact. Het denken is dan niet geworteld in het voelen.

Het is dan kijken maar niet zien, het is dan horen maar niet luisteren, het is aanraken zonder te voelen.

Haptonomie helpt om jezelf als geheel terug te vinden en het leert je weer naar je lichaam te luisteren.